Z cyklu “Gawędy po…?” #1

Pamiętacie niekończące się serie growe, jak na przykład Final Fantasty, Mega Man, Harvest Moon czy na przestrzeni ostatnich lat Need for Speed? Tudzież jałowe tasiemce w TV, typu niektóre polskie seriale czy hamerykańskie serie filmowe (“Mode na sukces” jako zbyt wyświechtany przykład celowo pomijam)? Wszyscy nabijają się z ich “żywotności” jednak czy ktoś z was zastanawiał się kiedyś nad początkami owych serii? Tak, tak, nawet biorąc jednak na przykład ten amerykański niekończący się serial o przygodach Ridge’a Forrestera (wybaczcie moją ignorancję) – gdzieś był początek tego co od -nastu lat całe pokolenia oglądają w telewizorni. Aby zachęcić do rozwinięcia artykuły, intrygująco zapytam: Wiece co łączy tasiemce telewizyjne, Neo Plus, nową rubrykę oraz co robi tutaj dodatkowo trailer Shadow of the Colossus i porownanie ilości sprzedanych PeeSTrójek i X360? Zapraszam dalej.

Tym dość pogmatwanym wstępem chciałem zaanonsować nowy artykuł/cykl/stałą rubrykę (tip: zobaczymy co z tego wyjdzie) na łamach mojego Gamebloga, której tytuł, a jakże, nawiązuje do ukazującej się niegdyś na łamach Neo Plus, comiesięcznej rubryki “Gawędy po fai”. Jako że sam nie pale, jedno słówko odpadło i tak oto mamy gotowy tytuł. A o czym będzie owa niewiadoma traktować? Zasadniczo.. o wszystkim i o niczym. Zawsze chciałem móc bez skrępowania, gdzies pomiędzy tymi poważniejszymi wywodami, wylać troche wolnych refleksji i myśli na ekran. Zaczynamy!

Masz się za poważnego Gracza, uważasz że nie tykasz prostych, robionych na jedno kopyto i pod publike gier? Co więcej, Twój staż Gracza nie należy do najmniejszych, a sam masz się za osobę która docenia ambitne dzieła w naszej branży? W takim razie napewno znasz to dzieło:

I co, znajome? Stare dobre Shadow of the Colossus – czyli dowód na 2 oblicza naszej branży – mianowcie jedno dobre, drugie złe. Z jednej strony takie własnie gry pokazują nam, że twórcy potrafią wymyśleć jeszcze coś ambitnego, coś z polotem, coś co zapiera dech w piersiach. Nie wiem jak wy, ale ja bawiłem się świetnie przy dziecku SCEE i gdyby tylko na PS3 pojawiło się SotC 2, tudzież podobnie jak w przypadku Ico, którego powszechnie uważa się za nieformalną “pierwszą cześć” SotC – gra o nowym tytule, lecz jasno nawiązująca do “Cienia Kolosa” (hmm nawet nie brzmi bardzo idiotycznie jak na polskie tłumaczenie;) – wówczas nie ma bata i sprzedaje tak wielbionego przeze mnie X360, coby móc w to zagrać!

PS3, PS3, PS3.. Jakie jest wasze pierwsze skojarzenie gdy mówicie/słyszycie te słowo? Ja na szybko rzucam – niespełnione do końca poki co nadzieje. I niech zjedzą mnie teraz fanboye Sony, ale tak własnie wg mnie jest. Machina powoli się rozkreca, na horyzoncie pierwsze wieksze hity, jeden wielki oczekiwany od kilku lat nawet juz za nami, plotki o nieznacznej obniżce cen, no i co najważniejsze dla garniturowców z Japonii – coraz mniejsza przepaść dzieląca X360 i Playstation 3 pod względem sprzedaży. Obecnie róznica wynosi 29Mln do 21Mln sprzedanych konsol na korzyść Microsoftu. Dla mnie jednak liczy się tradycja, wspomnienia, pielęgnowanie marki i wszystkiego co niesie za sobą nazwa Playstation. Moim skromnym zdaniem wcześniejsze stacjonarne konsole od Sony, nie dość, że były zwycięzcami pod względem ilości sprzedanego hardware’u to miażdżyły wówczas konkurencję biblioteką oraz ilością wspaniałych gier. Czy czytając te dwa wspominki nie nasuwa się wam pewien wniosek? Nie? To ja może wyjaśnie: Otóż PS3 w obu tych aspektach nie kontynuuje tradycji swoich poprzedniczek! Na zwycięzce w tej generacji konsol, pod względem ilości sprzedanych konsol pewnie typować można Nintendo Wii, zaś biblioteka gier względem konkurencji pozostawia wiele do życzenia.. Między innymi dlatego ja po raz pierwszy nie zdecydowałem się na zakup nowego dziecka Sony, lecz dałem kredyt zaufania Microsoft’owi – i w pełni go wykorzystuje, serwując mi świetnie prosperującą usługę Xbox Live, miodne i naprawde niekiedy powalające gry, (pomijając denny krzyżak) rewelacyjnego pada, oraz poczucie tego, że szpilając na mojej Trzystasześćdziesiątce – naprawde spełniam się jako Gracz i podobnie jak przy okazji posiadania dawniej PSX’a oraz pozniej PS2, gdy obecna generacja konsol odejdzie do lamusa, nie będe żałował związania się z tą własnie platformą.

Jako, że owa rubryka pisana pod publike albo na siłe nie ma być – będe się powoli żegnał. Mam nadzieje, że przypadło wam moje niepoukładane gadanie od rzeczy do gustu i w miare regularnie będą powstawać kolejne odnicki, oczywiście pod wpływem nagłego “czegoś ważnego do powiedzenia”;)

[Aem]